POOKLIC A's profileSolid has no way to melt...PhotosBlogListsMore Tools Help

Solid has no way to melt.

+Pooklic back to the future.

POOKLIC A RAMMANA

Occupation
Location
Interests
Just Be Myself *sensitive*.
No list items have been added yet.

W E A T H E R

Loading...
Photo 1 of 24

M U S i C

Photo 1 of 24

STH Againnnnnnnnn

เคยมั้ย

เคยโดนขัดใจมั้ย

แล้วเวลาที่ไม่ได้อย่างใจเรา เราควรทำอย่างไร

เราควรจะ ร้องไห้ อดทน หรือ เรียกร้อง เพื่อให้ได้มาซึ่งที่เราต้องการ

เรา น่าเบื่อ มากเลยใช่มั้ย

เรา น่ารำคาญมากเลยใช่มั้ย

 

ถามจริงๆเหอะ

ถามว่า … เคยรักกันบ้างมั้ย

หรือที่ผ่านมาหลอกให้เราต้องรักเธอแค่ฝ่ายเดียว

 

พยายามเข้าใจ สักเท่าไหร่ ว่า บางทีมันก็ไม่จำเป็นต้องได้ทุกอย่าง

แต่อยากรู้เหมือนกันว่า ทำไมเราไม่เคยได้ หรือ แทบจะได้อะไร “สักอย่างเดียว”

 

 

 

 

 

 

ทางที่ดีที่สุด คือ เขียนแบบนี้แหละ

ร้องไห้ออกไป T_T

เด๋วมาก็ “จบ” เอง

HOW I describe my feeling???

วันนี้จบลงไปอีกวัน สำหรับวีคที่เป็น severe week คือสอบห้าวันรวด โอ้ว โน ปวดหมองเจง

นี่วันอังคารแล้ว เพิ่งผ่านไป สาม วิชา พระเจ้าช่วยกล้วยปิ้ง!! คือเลวร้ายมากมาย

พอออกจากห้องสอบ ไบโอเคม เช้าบ่าย อลังการงานสร้างมากมาย multiple choice รวมแล้ว 128 ข้อ

คิดเป็นกี่คะแนนไม่รู้ เพราะว่า ข้าพเจ้าโดดเรียนกระจาย (แอบชั่ววว)

อ่านะ ผ่านไป แล้ววววววววววววววววววววววววววววววว

ขอให้ทำได้เยอะๆละกัน อ่านเยอะเหมือนกันนะ

 

เครียดจัง

เพื่อนๆเค้าท่องกันเยอะแยะ แล้วชอบไซโคเรา

แต่เรา เรียนก็ไม่เข้า อ่านเองก็ไม่ทัน

กรรม กรรม กรรมตามกูทันแล้ว

 

สงสัย ไฟนอลต้อง “ไฟท์ อะเกน”

“เราหวัง จะได้มา ซึ่งรถรา อันสวยหรู

เราหวัง จะเชิดชู ตระกูลกู ให้ก้องแผ่นดิน”

เว่อร์ป่ะล่ะ … ไม่หรอก เก๋ออกย่ะ

 

เอาเป็นว่าวันนี้อัพแค่นี้แหละนะ

เพราะพรุ่งนี้ก็สอบเช้าบ่ายเหมือนเดิมอ่ะ ยังไม่แตะซักกะตัว

เอ็มบริโอ กะ วิชา เดนท์ แมทิเรียล โซ ฮอท ติดลมบน

 

นู๋สัญญา ว่าจะไม่โดดกระจายแบบนี้อีกแล้ววววววววววววววววว

บะบาย บะบุย

 

4-live-love-life

POST SCRIPT ===

MISS พ่อ แม่ ไอคิว

คิดถึงบ้าน Homesick (ซิกงิกๆ)

อยากสอบเสดแล้วเว้ยยยยย

อาการเริ่มจะโคม่าล่ะทู้กกกกกที

 

สู้ต่อไป เพื่อ รางวัลอันสูงค่า อิอิ

เลิฟยูที่สุดในโลก ปาป๊า แอนด์ มาม๊า

 

เออ ปล อีก

หมวกกันน๊อคหายอ่ะ แม่ง ใครเอาไป ส้นตีนจิงงงงง

สำหรับเพื่อนที่ว่าเรา ก็คอยดูเราละกัน เมิงแพ้กูแน่ (แอบโหด)

Midterm Again and again. 2009

ใช่แล้วล่ะ คือวันนี้เพิ่งสอบเสร็จไปอีกวัน กรรมติดจรวดนะ ไม่เข้าเรียน ถึงอ่านหนังสือให้ตายก็ไร้ประโยชน์

มันยากยิ่งกว่านักแล เออ เนี่ยจะบอกว่า วิชาคณะเข้าเรียนให้ตาย อ่านให้ตาย ก็ทำไม่ได้อยู่ดี โอ้วววว ไม่มีอะไรแน่นอนเจงๆค้าบ

วันนี้เราสอบไรไปบ้างงงง

00-DSCN8564

เช้า – ORAL ANATOMY

ชั้นปีเราเพียง 78 คน ก็โดนแบ่งเป็น 2 sets คือ กรุ๊ปแรกไปสอบแลบกริ๊งก่อน

เราอยู่กรุ๊ปหลัง ได้สอบเลคเชอร์ก่อน ว้าววววว วิเศษสุดๆ ยากเหี้ยยยยยยยยๆ

อ่อยๆ ทำไงดี คิดว่าอ่านไปหลักๆน่าจะทำได้แหละ

กรรมดิ ก็อาจารย์เล่นออกทุกรายละเอียดต้องอ่านยังไงอยากรู้มั้ย ?

ทางเดียวที่ทำได้ อ่านไป ฉีกกินชีทไปด้วย

อยากน้ออออออออ มนุษย์เราหนา หนาจริงๆ ฮ่าๆ

 

ตอนเลคเชอร์ก็ห่วย

พอแลบกริ๊งนี่ยิ่งเน่า ฟันแท้ ฟันน้ำนมปนกันไปหมด เห็นฟันน้ำนม เจือกตอบฟันแท้

พอเห็นฟันแท้ เจือกตอบผิดซี่อีก รู้งี้แม่ง ฟันคุดให้ทั่วเรยยยยยย

แต่ที่ยากกว่านั้นนะ   ถึงตอบฟันคุดไป ก็ต้องตอบไม่ซี่ไหนก็ซี่นึง 1ใน4 ซี่เหมือนเดิมจ้ะ

 

Picture0057
บ่าย – ORAL HEALTH PROMOTION

เนี่ยวิชาคณะนี้นะอยากบอกว่าดูดวิญญาณมากมาย ปวดใจน้ออออออออออออ

เขียนจนมือหงิกเหอะ แล้วแบบว่า ชีทข้อสอบหนากว่าชีทเรียนอีก กำละสิ

เขียนทุกหน้า เขียนกระจาย พอถึงข้อที่ตอบไม่ได้ ก็ไม่เขียน ซะงั้นน่ะ

ฮ่าๆๆๆ

ออกมา ก็จบ

 

ตอนนี้อยากสอบเสร็จซะที เพราะรู้สึกว่าร่างกายเริ่มไม่ไหวแล้วววววว

กลัวว่าจะแฮงค์ตอนกลางวีค ไม่ไหวๆ ทำไงดี สอบห้าวันรวด เซงงงงงงง

ปวดหมอง ไปนอนละ พักผ่อน เด๋วตื่นขึ้นมา จะให้ดลลี่ติว ไบโอเคมอีก

ก๊ากกกก จะบร้าตายดิ …

 

4_12384760223g8p

ช่วงเวลา (A day)

นี่มันกี่วัน กี่เดือน กี่ปีแล้ว
ทะเลาะบ้าง รักกันบ้าง อะไรบ้าง
เธอยังจคิดเหมือนฉันหรือป่าว
เธอยังจะมั่นคงเหมือนที่ฉันให้เธอมั้ย

กลัว ที่ต้องเป็น "ของตาย" ของอีกฝ่าย
หรือว่า กลัวว่า ตัวเองจะดีเกินไป

ไม่มีหรอกนะ
ไม่มีอยู่ในหัว และหัวใจดวงนี้

เหนื่อยบ้าง ท้อบ้าง มีอยู่แล้ว
รักมาก ก็ต้องอดทนบ้าง
รักมาก ก็ต้องปรับบ้าง (-*-)
รักมาก ก็ต้องยอมบ้าง
ไม่มีอะไรที่ได้มาง่ายๆ

ห่างกันไปก็คิดถึง
ใกล้กันไปก็ทะเลาะ
แต่ก็ได้อยากอยู่ไกลกันสักนิด
ใช่ว่าอยู่ใกล้กันจะคิดถึงกันไม่ได้

ปีนี้ เหลือเวลาอีกเพียงเล็กน้อย
ที่จะได้ใช้เวลาที่เหลืออยู่ใกล้กัน
แอบเศร้าเล็กๆ
แต่ก็ยังหวัง และยังเชื่อมั่นอยู่ว่า
วันนั้นจะมีจริง

เมื่อเธอจบไป
4เดือนเป็นอย่างน้อยที่จะไม่ได้คุยกันแม้แต่วันเดียว
4ปีที่ต้องอยู่ที่นี่อย่างเดียวดาย
ขอให้เชื่อใจกัน
ขอให้รักกัน
ขอให้อยู่ข้างๆกัน
เป็นกำลังใจให้กันนานๆ
ถ้าขอตลอดกาล จะให้ได้มั้ย

สุดท้าย ...
ฟัน เฟือง ก็ต้องเข้ากันให้ได้
วันไหนมันฝืดก็ต้องหาไรมาหยอดบ้าง
แต่อย่าหลุดออกจากกันล่ะ


รักฉันจะมีแต่เธอ
P&O

คิดถึง

คิดถึง
มาก
ถึง
มากที่สุด
 
 
 
เห้อ ...
พยายาม ที่จะไม่สุดโต่ง
 
ฟังธรรมะ แล้วต้องรู้จักว่า กลางๆ อยู่ตรงไหน
ฟังแล้วต้องเข้าใจ ใช้ใจฟังไม่ใช่ใช้แค่หูเท่านั้น
 
เพราะรักกัน
คนเราจึงต้อง เชื่อใจ และ ไว้ใจ
ไม่มีอะไรทำให้เปลี่ยนได้
"พี่ยังอยู่ข้างตัวเองเสมอนะ พี่ไม่ได้ไปไหน ยังอยู่ที่เดิม
ตัวเองกลัวอะไร อย่าฟุ้งซ่านดิ เติมเสริมแต่งทุกอย่างไปเองทั้งนั้น"
 
ชอบว่ะ
 
 
 
 
 
ต้องทำใจ เด๋วคุณกลับมาแล้ว
รอ รอ รอ lllllllllllllllll 30%
 
เมื่อไหร่จะรอได้เต็มร้อยเปอร์เซนต์ วันนั้นจะได้ไม่ต้องรออีกต่อไป
 
 
ปล*
เด๋วคุณก็จบแล้ว เด๋วก็บวชอีกตั้งหลายเดือนยิ่งกว่าตอนนี้อีกสินะ
สาธุ จะพยายามไม่รบกวนในช่วงนั้นนะ ให้ตัวเองสงบที่สุดละกัน
เค้าจะได้ช่วยส่งเสริมตัวเองด้วย
ไม่อยากให้เหมือนที่ใครๆว่า สีกาเป็นศัตรูของเพศบรรพชิต
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
สุดท้ายจริงๆ คิดถึงที่รักจัง T_T
 
 

หัวข้อการพูดคุย MagMyPic

 

ยกคำพูดมา


Create Fake Magazine Covers with your own picture at MagMyPic.com

no title

อากาศเมืองไทย ร้อน ได้อีกกกกกก
ตอนนี้อยู่ที่บ้านแล้ว เรื่องราวที่จะมานั่งเล่าๆๆๆๆๆ
ก็มาจากที่ผุดขึ้นในหัวตอนนั่งรถกลับบ้านล่ะมั้ง
 
ตอนนี้สอบเสดแล้ว จบปี 1 ซักที
กว่าจะทำอะไรให้แล้วเสร็จไปทีละอย่างได้นี่ก็ยากเหมือนกันแฮะ
ทีแรก นึกว่าการใช้ชีวิตจะแบบว่า ง่ายๆ เรื่อยๆ
ตอนนี้ไม่คิดอย่างนั้นแล้วววววว เง้อ
เราเคยคิด ว่าถ้าเราเรียนจบ ได้เป็น หมอ ก็คงจะมีความสุข
แหงล่ะ ใครทำได้ ก็ดี
แล้วจะมีใครบ้างที่รู้ว่า ระหว่างทางเดินนั้น
เราต้องวิ่งมั้ย เราจะล้มบ้างหรือป่าว จะมีผู้ร้ายโผล่มาระหว่างทางมั้ย
แล้วจะมีคนที่เป็นคนดีมาช่วยเราบ้างป่าว
ตอนเด็กๆอ่ะ ไม่ได้คิด มา... เด๋วจะเล่าให้ฟัง
 
เมื่อก่อน ตอนเด็ก จำได้ว่าน่าจะสมัยประถมนะ
คิดว่า ถ้าเราจบป.6 จากที่รร.อนุบาลร้อยเอ็ดแล้ว
คงจะต่อมัธยมที่โรงเรียนสาธิตขอนแก่น
หรือซักที่ ที่ไม่ใช่โรงเรียนหญิงล้วน แถวบ้าน
เพราะอะไร ก็เพราะว่า ไม่ชอบ ทอม เออนั่นดิ
ทอมแถวบ้านมันเถื่อน อีกอย่างความรู้สึกมัน "ยี้" พอสมควร
แล้วผลเป็นไง ... พอจบป.6 สาธิตขอนแก่นไม่รับเด็กม.1เพิ่ม ซวยดิ
ไปสอบสาธิต มมส. ไม่ติด ได้ที่สำรอง อ้าว กรรม!!!
จ้างให้ก็ไม่เอา ที่สำรองเสียเกียรติกรุ ตอนนั้นคิดแบบนี้
เออ แล้วไง จำใจต้องเรียนที่เดียว โรงเรียนหญิงล้วนอันดับ 1 ในจังหวัด
โรงเรียนสตรีศึกษ า ไปสอบเข้า ผลคือ ได้ที่ 1
ภูมิใจมั้ย อ่า แน่นอน แต่ก็ไม่รุดิ ไม่อยากอยู่ที่นี่
จากนั้นช่วงที่เรียนม.ต้นที่นี่ ก็อยากไปเมืองนอกบ้าง อะไรบ้าง
ที่บ้านไม่ได้มีตังค์ แต่อยากเพิ่มโอกาสให้ตัวเอง
โอกาสที่จะไปเรียนที่ กทม ก็น้อยนิด เพราะไร ไม่มีญาติอยู่ที่นั่น
เลยไม่ได้คิดไรต่อ นอกจาก กุจะต่อม.ปลายที่ ร้อยเอ็ดวิทยาลัย
ก็ต้องสอบได้ ที่ 1 - 3 ถ้าเกินนี้ไป แสดงว่า กูโง่
นี่คือสิ่งที่วางแปลนไว้
พอเอาเข้าจริง มันไม่เป็นอย่างนั้นดิ เราดันสอบได้โควต้าไปเรียนที่เตรียมฯ
ทั้งที่เมื่อก่อน ไม่เคยมีโอกาสที่จะได้ไป
ไม่มีใครสนับสนุนมากนัก
ตอนนั้นไม่คิดไรมาก ไม่ได้คิดว่าจะติดนะ เค้าเอา 3 คน
แปลกดี ดันติด แล้ว ก็ได้ไปเรียนเตรียมฯ
เตรียมไหน เตรียมอุดมเหรอ ---> ใช่ เตรียมอุดมศึกษา
เด็กบ้านนอก ไม่เคยเห็น กรุงเทพฯ วันนึงต้องไปเรียน
ไปใช้ชีวิตอยู่ที่กรุงเทพฯ
ไม่มีพ่อแม่ ประคับประคองการใช้ชีวิต
แต่มั่นใจ ว่า ตัวเองอยู่ได้
มันไม่ยากหรอก การที่จะอยู่ที่กรุงเทพฯ
เด็ก อายุ 15 ปี ไปเรียนอยู่เตรียม ไกลอกพ่อแม่
ไม่รู้จักใครซักคน แรกๆ ก็ว้าเหว่
ทำไงได้ ด้วยอะไรๆมันค้ำคอไว้ คุณน่าจะรู้
เออ อยู่ได้ กูอยู่ได้
เพราะหวังเพียงว่า เผื่อเราจะติดแพย์ จุฬา รามา ศิริราช กับเค้าบ้าง
คงไม่ไกลไป
ตอนไปสอบคัดห้อง ชั้นก็น้อยใจในชะตาชีวิตนะ
ทำไมไม่บอกกันซักนิดว่าสายไหนอะไรเป็นไง
และแล้ว กุก็เลือก วิทย์คุณภาพ แบบ เดาสุ่มไว้อันดับ 1
ติดดิ เพราะไร คะแนนสูงเชียว ถ้าสอบเข้าตรง
คงติดวิทย์คอม หรือ วิทย์ประยุกต์ไรงี้
เราคะแนนเข้าเตรียม ราวๆที่ 300-400 เลยนะ
ซึ่งมันถือว่า เจ๋ง
 
ตอนนั้น กูหยิ่ง กูคิดว่า กูเก่ง
และแล้ว กูก็ได้รู้ว่า กูไม่มีไรสู้เค้า โดยเฉพาะ ภาษาอังกฤษ
ไม่มีอะไรในหัวเลย
นี่แหละ การศึกษาไทย ขนาดว่า เราแบบหัวๆของบ้านนอก
พอเข้าเมือง เป็นไง ต้องปรับตัวขนาดหนัก
เห้อ
แรกๆที่เข้าไป ก็เหนื่อยเหมือนกัน
แต่มันก็ไม่ได้ยาก ทุกคนขยัน ทุกคนเรียนเหมือนอยู่มหาลัย
แต่ชั้นไม่ซีเรียส ตอนที่ขยัน เกรดสูงๆอ่ะ ทำได้นะ
แล้วไง ก็ทำได้ เลย ทำตัวเลอะเทอะ
ขาดเรียน ทั้งที่โรงเรียน และ ที่เรียนพิเศษ
อาการหนัก ขั้นโคม่า!!!
พอขึ้นม.5 เลยเริ่มคิดว่า ชั้นคงไม่เหมาะกับหมอ
เหตุผลสารพัด ของเด็กดื้อ
โดยที่เด็กดื้อ ไม่เคยใช้ความดื่อของตัวให้เป็นจุดแข็ง
ถ้ากูคิดได้อย่างวันนี้นะ ก็น่าจะติดกะเค้าเหมือนกันล่ะ
 
จากนั้น จบม.6มา เริ่ม เอนทรานซ์ (ADMISSION)
ไม่พร้อมอะไรซักอย่าง
ใจนึงก็เหนื่อย ท้อ เล็กๆ แต่ใจนึงก็แอบสู้ทั้งที่ก็รู้ว่ามันสายไป
เอาวะ ดีกว่าไม่สู้
ผลออกมา มีแต่น้ำตา T_T
หมอก็ไม่ติด ทันตะก็ไม่ติด อะไรที่จะเพิ่มคุณภาพชีวิตให้ตัวเองไม่ติด
มหาลัยในกรุงเทพฯ แม่คงให้อยู่ไม่ได้แล้ว
ต้องเลือก เลือก เลือก เภสัช ขอนแก่นให้แม่
เศร้า
 
ตอนเรียนปี1 เภสัช รู้เรยว่า สภาพจิตใจ ไม่พร้อม
คิดแต่ จะซิ่ว กูซิ่ลแน่ๆ
 
ใช่
 
พอเทอม2มา ก็ ดรอปเลยคับ
สอบใหม่อีก
ไม่ติดอีก ที่เลือกไว้ พลาดไป 0.3 %
สงสัยไม่มี วาสนาจะได้เป็น
 
ปีนี้ เลยติดหมอฟัน ที่มหาลัยเดิม
เลือกที่เดิม เพราะคิดว่าตัวเองอยู่ได้
ความจิงอ่ะ อยากเรียน จุฬา ไม่ก็มหิดล
กูไม่ได้กินเค้าจริงๆ
 
อีกอย่าง สงสารแม่กะพ่อ ท่านก็แก่แล้ว
ไม่ไหวหรอก ถ้าให้ไปๆกลับๆ กรุงเทพบ่อยๆ
 
แล้ววันนี้ ก็จบซะที ปี1 DENT29 of KKU
ซะที
ซะที
ซะที
 
เด๋วจะมาอัพเพิ่ม เรื่องราวในที่แห่งนี้ ลานแดงในฝัน
 
วันนี้ไปดีกว่า ทำเล็บ / เล็บขบ

ยิ้มไม่ออก

ยิ้มไม่ออก
เหตุที่เป็นเยี่ยงนี้เพราะว่า ท่อส้วมตัน ชั้นก็ไม่รู้เหมือนกันว่า น้องสาวเจ้ากรรม มันคิดอะไรยังไงบ้างมั้ย

รู้แต่ว่า

กู เหม็น

 

เซงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง มาก

 

mission 3

หลังจากที่สอบไปสองตัว และ ตัวนี้ ฟิสิกส์ เป็นตัวที่ 3 แล้ว
เราเลยเรียกว่า ภารกิจพิชิตฝันที่ 3 หุหุ
mission นี้ เราได้ทำให้ผ่านพ้นไปอย่างง่ายดาย
ก็ไม่เชิงหรอก พอดีว่า ตอนมิดเทอม คะแนนเราตกมีนไปแยะ
เราเลยต้องตั้งใจอ่านๆๆๆๆๆ เพื่อ อัพเกรด เพราะไม่อยากได้ D or D+ Anymore
สุดท้าย ผลออกมา ก็โอคับพี่น้อง คือว่า
มันคุ้มกับที่ตั้งใจอ่าน และทำให้รู้ว่าเราไม่ได้ "โง่" อิอิ
เหมือนจะหลงตัวเองเกินไป
แต่ยังไงซะ สรุปได้ง่ายๆว่า ... ฟิสิกส์ ทำได้ ค้าบ c+ up
 
mission นี้ สวยหรู*
รักเธอ
 
 
ประชาสัมพันธ์ ... จะสอนพิเศษ
เราจะสอน สอน maths and physics และทีมงาน
จะทำได้มั้ย ได้สิ เราเชื่อ
และคุณก็ต้องเชื่อ !!!
 
This pic comes from board dektriam.net
I miss TU so much
someday I will be back.
 
แต่สิ่งที่ไม่เปลี่ยนยังเวียนวน
คือความรักศักดิ์ตนทุกสมัย
ได้ชื่อว่า "ต.อ."ย่อมพอใจ
พระเกี่ยวน้อยยิ่งใหญ่ตลอดกาล
 
ปัจฉิมscript*
ขอบคุณพ่อกะแม่ ที่ให้หนูเกิดมาและยืนอยู่บนโลก จนวันนี้
ขอบคุณแม่ที่โทรมา อวยพรให้โชคดีแต่เช้า
ขอบคุณที่รักที่คอยเป็นห่วงเป็นใย และให้กำลังใจตลอดเวลา
คิดถึงป๊ะป๋า อยู่ไกลกันจังเรยเรา
ขอบคุณเพื่อน(เอ้)ที่ทำให้เราต้องจำให้ได้ว่า การเรียนต้อง อดทน
ขอบคุณ แก่นทองแมนชั่นที่สนับสนุน โต๊ะและบริเวณอ่านหนังสือ ที่เพอร์เฟกต์สุดๆในย่านนี้
ขอบคุณวันเวลาที่ทำให้เราอ่านหนังสือทัน
 
สุดท้ายต้องติดตามชมกันต่อไป...
ว่า next week หมูน้อยตัวนี้จะเอาชนะ mission 4,5,6 and 7. ได้หรือไม่
-mission 4 ~ Information Literacy Skill
 On Monday 23 Feb, 2009.
 เวลา 13.00-16.00
 วิชานี้ยังไม่แตะแม้แต่น้อย
 อ่านล้วนๆ วิชาบรรณารักษ์ค่ะ 
 เหนือสิ่งอื่นใดที่อยากรู้ คือ ... หมอฟันเรียนไปทำไม??
-mission 5 ~ Micro Anatomy
 On Tuesday 24 Feb, 2009. 
 สอบทั้งเช้า-บ่าย คือมันมีทั้ง lecture และ labกริ๊ง
 หรือที่รู้จักกันในนาม Histology นั่นเอง
 จะเริ่มอ่านๆๆๆ ฟิตๆๆ เพราะ สอบเช้าบ่าย
-mission 6 ~ Gross Anatomy
 On Friday 27 Feb, 2009.
 สอบทั้งเช้าบ่ายเหมือนกัน กับไมโคร
 ขอร้อง อาจารย์ใหญ่ช่วยหนูด้วยนะคะ สาธุ!!!
 อ่านบ้าง อะไรบ้าง
 ที่สำคัญ ยังไม่แม่น ยังไม่ทวน เห้อ อนาถจิต!!
 
The last mission is Psychology.
It's chilly (- -')
ไม่หรอกมั้ง ยังไงซะ ก็อยากได้ A ตัวนี้อ่า
สู้ต่อไป ==> Fight ทุกตัวเหอะ
 
 หน้าโทรมมากกกก -*-
 
 

สอบไฟนอลอีกแล้ว

เทศกาลสอบ สอบ สอบ อีกแล้วครับท่าน
สอบคราวนี้ จะสิ้นสุดปี 1 เต็มๆซะที หลังจากที่เอาเวลาปีที่แล้วไปนอนตีพุงเฉยๆ
สิ้นเทอมนี้ สอบเสดก็คงจะจบปี 1 กะเค้าแล้ว
เพื่อนๆเค้าจะขึ้นปี 3 แต่ชั้น เพิ่งจะขึ้นปี 2
เอาน่า สู้ต่อไป หมูน้อย
 
finalนี้สอบไรบ้าง
อยากรู้ใช่มั้ย อิอิ เค้าคงไม่อยากมั้ง แต่จะยัดเยียด เพราะตอนนี้เครียดโคดดดด
ตัวแรก สอบไปแล้ว วันพุธที่ 11 กพ คือ Introduction to Nanotechnology
วิชานี้เรียนแล้วเครียด (แค่ในคาบนะ ก็เครียดจะตายแล้ว)
แต่เค้าบอกว่า เซฟๆ เซฟไรไม่รู้เหมือนกันว่ะ เค้าบอกSAVE A
เราก็เลยลงลองดู อิอิ ได้มาก็ดี ไม่ได้ก็ซวยไป
คือ อาจารย์ผู้สอนอ่ะ ยื่นคำขาดว่า
"ถ้าเรียนวิชานี้แล้วไม่ได้เอ ก็ ไปตายซะ" ซะงั้นนนน
ถ้าเราไม่ได้คงต้องไปตายจริงๆ แซดเลยทีเดียว
ข้อสอบก็โคดยาก แต่เห็นเพื่อนเราที่เค้าลงกัน ดูชิลล
บอกว่า ข้อสอบยาก มั่วทุกข้อ แต่ save อย่างว่า
เราเรียน เราลง เพื่อสิ่งเดียว เกรด เอ งามๆ จ๊วบบบ
 
ตัวถัดมาที่เพิ่งสอบไปเมื่อวานนี้เองค่ะ
วันจันทร์ที่ 16 กพ 2552 มันคือวิชา English for Health Sciences
วิชานี้ เรียนรู้เรื่องหรือไม่รู้เรื่อง คะแนนก็ออกมาเท่าๆเดิม
แถมปีนี้ คะแนนmidtermไม่ดีอีกต่างหากนะ
ทำไงดี แต่เราก็ fight Final สุดชีวิต
อยากได้ A กะเค้าบ้าง แต่ สงสัย หวังแค่ B+ enough !!!
ข้อสอบแอบยาก แต่ก็feel chill แอบทำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง
สรุป ==> เหมือนเดิมแหละ saddd
 
ตัวต่อไปที่เราจะสอบในวันศุกร์นี้ที่ 20 กพ 52
คือ วิชาสุดหิน for me
ทั้งที่เมื่อก่อน ปีที่แล้ว กูรองTop และ Get A
เทอมที่แล้ว เจือกได้ D+ ซวยยยยไป
อาจารย์ท่านไม่ได้สุ่ม แต่ไม่รู้ทำไมถึงได้แค่นี้
แซดดยังไม่หายเลยนะ เทอมนี้ คะแนนมิดเทอมตกมีน!!!
เซง อะเกน เป็นไงล่ะ ไม่ใส่ใจ ประมาทนัก
แต่finalก็fight สุดๆ
เด๋วจะทำโจทย์อีกรอบก่อนที่จะสอบ
เอาไว้วันพฤหัส ละกันเนอะ กริ๊บบบบบ
เทอมนี้ หวัง C+ ถ้าได้ก็ดี ไม่ได้ก็ซวย
อย่าให้ ชั้นรับประทาน D อีกเลย ไม่อร่อยนะคะ
สาธุ C+ ขึ้น กูต้องทำข้อสอบได้ เชื่อดิ
 
ตัวถัดๆไป ยังไม่แตะ
อีกอย่าง Gross กะ Histo ยังไม่แตะ
ยังไม่จบครบดังใจหวัง
เนี่ยตั้งใจว่า มาอัพๆๆๆไว้ แล้วจะไปอ่านต่อ
เอาให้ได้ อย่างต่ำB+นะ
Fight fight หน่อยที่รัก
ชั้นอยากเกรดสูงๆๆๆๆๆ อยากได้เกียรตินิยมกะเค้าบ้าง
เห้อ อย่าเพิ่งท้อ
จำไว้ !!!
 
เอ้ยังบอกเล้ยยยย ว่า "อดทนเอา ได้เรียนถึงขั้นนี้แล้ว"
สู้สู้นะที่รัก
 
m u a h +++
 รูปสมัยยังเอ๊าะๆ
 
บัด นาว...
คนอย่างชั้น เป็นแค่คนธรรมดาๆ ที่มีความฝัน